Lagu lain dari Halina Mlynkova
Deskripsi
Komposer: Marcin Kindla
Penulis Lirik: Halina Mlynkova
Lirik dan terjemahan
Asli
Na błękit nieba czekam cały czas.
Coś więcej widzieć w różowym świcie.
Bo kiedy idę przez ten mały świat, wiatr unosi me stopy bose.
Szukam ciągle nowych dróg.
Dokąd idziemy mała?
Przed nami tyle gór się dmie. Bezradnych mama.
Założyć płaszcz z błękitu chcę i frunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból.
Do domu mama, wracam do domu mama.
Ten zapach pełen kłosów zbóż.
Od dawna nie ma mnie tam już.
Pod wielkim dębem leżał żółty koc.
My razem na nim tak zakochani.
Chwilami wpatrywaliśmy się pnąc.
Tak mało letni, tak niekonkretni.
A niebo było pełne gwiazd.
Dokąd idziemy mała?
Przed nami tyle gór się dmie. Bezradnych mama.
Założyć płaszcz z błękitu chcę i frunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból. Do domu mała.
Do domu wracam tam, gdzie ty. Do domu mama.
Tam marzeń stos mych zastygł, by powrócić mała.
Otrząść stary koc by móc pofrunąć w stronę morza pól, gdzie gubię zło, gdzie znika ból.
Do domu mama, wracam do domu mama.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno nie ma przecież nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
A niebo było pełne gwiazd.
Tam dawno przecież nie ma nas.
Terjemahan bahasa Indonesia
Aku menunggu langit biru sepanjang waktu.
Sesuatu yang lebih untuk dilihat di fajar merah jambu.
Karena saat aku berjalan melewati dunia kecil ini, angin membawa kaki telanjangku.
Saya terus mencari jalan baru.
Kemana kita akan pergi, anak kecil?
Ada begitu banyak gunung yang bertiup di depan kita. Ibu yang tak berdaya.
Saya ingin mengenakan jubah biru dan terbang menuju lautan ladang, tempat saya kehilangan kejahatan, tempat rasa sakit lenyap.
Aku pulang ibu, aku pulang ibu.
Aroma ini penuh dengan bulir gandum.
Saya sudah lama tidak ke sana.
Ada selimut kuning di bawah pohon ek besar.
Kami sangat menyukainya bersama-sama.
Sejenak kami memandangi tanaman merambat.
Sangat tidak dewasa, sangat tidak spesifik.
Dan langit penuh bintang.
Kemana kita akan pergi, anak kecil?
Ada begitu banyak gunung yang bertiup di depan kita. Ibu yang tak berdaya.
Saya ingin mengenakan jubah biru dan terbang menuju lautan ladang, tempat saya kehilangan kejahatan, tempat rasa sakit lenyap. Pulanglah, anak kecil.
Aku pulang kemana kamu pergi. Ibu rumah.
Di sana, tumpukan mimpiku membeku, hanya untuk kembali, si kecil.
Kibaskan selimut tua agar aku bisa terbang menuju lautan ladang, tempat aku menghilangkan kejahatan, tempat rasa sakit lenyap.
Aku pulang ibu, aku pulang ibu.
Dan langit penuh bintang.
Kami sudah lama tidak ke sana.
Dan langit penuh bintang.
Kami sudah lama tidak ke sana.
Dan langit penuh bintang.
Kami sudah lama tidak ke sana.
Dan langit penuh bintang.
Kami sudah lama tidak ke sana.