Deskripsi
Bau laut, krim tabir surya, dan masa kecil dalam baju renang bergaris-garis. Saat itu, segalanya terasa abadi - bahkan matahari yang terbenam paling lambat. Ombak bernyanyi pelan, pasir menempel di lutut, dan malam begitu terang seolah langit lupa mematikan hari.
Sekarang semua itu terasa seperti mimpi - pudar, seperti kartu pos tua dari Baltik. Manis, sedikit lengket, seperti kapas dari pasar malam bulan Juli. Saat itu cinta seperti panas: membuat kepala pusing, tetapi tidak ada yang mau mencari tempat teduh. Dan yang tersisa hanyalah nama yang diucapkan dengan berbisik: “Matahari”.
Lirik dan terjemahan
Asli
Czy pamiętasz, jak żeśmy czekali jedenaście wyblakłych miesięcy na ten pierwszy niebieski plusk fali i na mewy tańczące na wietrze?
Czy pamiętasz, jak śpiewały plaże niespokojnym gitarowym graniem?
Jak jej działa z kalendarza marzeń uczyliśmy się brać je na pamięć.
Mówili na nią słońce.
Bałtyku szary piach zamieniał się w gorący podzwrotnikowy raj.
Mówili na nią słońce i wzdychał w tobie blues.
Tak jasne były noce, jakby zabrakło chmur.
Mówili na nią słońce.
Zostawiła nas pod koniec lata.
Tak u progu przeciągów zimowych smakowała jak cukrowa wata.
Słodka siostra wieczorów lipcowych.
Przez nią tłukliśmy butelki i szklanki i żegnali w krwi z nosa skąpań.
Nie ten smak mają dziś jagodzianki i wywietrzał już z serca dynamit.
Mówili na nią słońce.
Bałtyku, szary piach zamieniał się w gorący podzwrotnikowy raj.
Mówili na nią słońce i wzdychał w tobie blues.
Tak jasne były noce, jakby zabrakło chmur.
Mówili na nią słońce.
Mówili na nią słońce.
Bałtyku, szary piach zamieniał się w gorący podzwrotnikowy raj.
Mówili na nią słońce i wzdychał w tobie blues.
Tak jasne były noce, jakby zabrakło chmur.
Mówili na nią słońce.
Mówili na nią słońce.
Bałtyku, szary piach zamieniał się w gorący podzwrotnikowy raj.
Mówili na nią słońce i wzdychał w tobie blues.
Tak jasne były noce, jakby zabrakło chmur.
Mówili na nią słońce.
Terjemahan bahasa Indonesia
Ingatkah Anda bagaimana kita menunggu sebelas bulan yang memudar untuk melihat percikan biru pertama ombak dan burung camar yang menari tertiup angin?
Ingatkah Anda bagaimana pantai bernyanyi dengan permainan gitar yang gelisah?
Saat dia bekerja dari kalender mimpi, kami belajar menghafalnya.
Mereka memanggilnya matahari.
Pasir abu-abu Laut Baltik berubah menjadi surga subtropis yang panas.
Mereka memanggilnya matahari dan kesedihan di dalam dirimu mendesah.
Malam begitu cerah, seolah tidak ada awan.
Mereka memanggilnya matahari.
Dia meninggalkan kami pada akhir musim panas.
Di awal musim dingin, rasanya seperti permen kapas.
Adik manis di malam bulan Juli.
Gara-gara itu, kami memecahkan botol dan gelas serta pamit mandi dengan darah dari hidung mereka.
Jagodzianki tidak lagi terasa seperti itu akhir-akhir ini dan dinamit di hati mereka hilang.
Mereka memanggilnya matahari.
Laut Baltik, pasir abu-abu berubah menjadi surga subtropis yang panas.
Mereka memanggilnya matahari dan kesedihan di dalam dirimu mendesah.
Malam begitu cerah, seolah tidak ada awan.
Mereka memanggilnya matahari.
Mereka memanggilnya matahari.
Laut Baltik, pasir abu-abu berubah menjadi surga subtropis yang panas.
Mereka memanggilnya matahari dan kesedihan di dalam dirimu mendesah.
Malam begitu cerah, seolah tidak ada awan.
Mereka memanggilnya matahari.
Mereka memanggilnya matahari.
Laut Baltik, pasir abu-abu berubah menjadi surga subtropis yang panas.
Mereka memanggilnya matahari dan kesedihan di dalam dirimu mendesah.
Malam begitu cerah, seolah tidak ada awan.
Mereka memanggilnya matahari.