Deskripsi
Nick Cave dan Przyjaciele: W Moich Ramionach
Produser: Mateusz Pospieszalski
Komposer: Nick Cave
Penulis Lirik: Nick Cave
Penulis lirik: Roman Kołakowski
Penulis lirik: Aleksander Kołakowski
Penyusun: Mateusz Pospieszalski
Akordeon: Mateusz Pospieszalski
Gitar Bass: Karim Martusewicz
Drum: Radosław Maciński
Gitar: Przemysław Greger
Gitar: Janusz Iwański
Keyboard: Adam Prucnal
Sintesis: Adam Prucnal
Biola: Adam Prucnal
Organ Hammond: Wojciech Karolak
Perkusi: Zbigniew Brysiak
Dj: Piotr Waglewski
Terompet : Antoni Gralak
Saksofon: Antoni Gralak
Lirik dan terjemahan
Asli
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Jestem wysoki dość. Nie garbię się. Okej, w sumie sylwetka do pozazdroszczenia.
Przypuszczam też, że mam fotogeniczną twarz.
To tylko kwestia jest oświetlenia.
O'Malley niezły bar prowadził vis a vis. Strasznie mnie suszy. Nalej mi jednego.
O'Malley nie pił już od ładnych paru lat. Nie jesteś pierwszy.
Znam ten ból, kolego. Bar prawie pusty był. Z radia się sączył blues.
Muzyczka brzmiała całkiem, całkiem miło.
Mój ulubiony gin O'Malley nalał, lecz podniosłem szklankę i mnie odrzuciło.
Żołądek skręcił ból, oczy mi zaszły mgłą. Skąd tu się nagle wzięło tyle osób?
Muszę przełamać wstręt, powstrzymać drżenie rąk. Krawat, nadgarstek, szyja.
Znasz ten sposób. Co pierwsze było, strzał czy alkoholu haus?
To O'Malley zginął nadzwyczajnie łatwo.
Za łatwo, ale przez butelki w ruch dno padało na mnie fantastyczne światło.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Widziałem raz w TV gatunek wstrętnych ryb, co spuchniętymi czyszczą dno wargami.
Missy somale też już wyglądała tak, jakby oddychać miała chęć skrzelami.
Przypadkiem blisko był talerzy pełen zlew, a obok niego beczka na pomyje.
Musiała tłustą twarz zanurzyć w gęstą ciecz.
Przestała puszczać bąble, więc nie żyje.
Zwykle rodzinny bar przynosi marny grosz.
Interes jednak kręcił się o dziwo. O'Malley córkę miał.
Każdy mógłby jej ciopan, lecz podawała najwspanialsze piwo.
Mimo brzydoty swej fascynowała mnie, bo pracowita była i uczciwa.
W pomyjach brudzie, w grywie.
W kłębek zwinęła się jak prorok Jonas w brzuchu wieloryba.
Chwyciłem ją za krtań. Pękła jak kruche szkło. W radiu symfonię grali patetyczną.
Gafrej od stołu wstał, więc zastrzeliłem go i zobaczyłem światłość ekstatyczną.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
Śpiewać, że brak silnej woli mi. Lecz pijąc, zwalniam z kajdan swego ducha.
A wtedy pani Holmes się rozgrzeszczała tak, że warto było moment jej posłuchać. Śpiewałem z wszystkich sił. Byłem jak stado hien.
Warczałem i skomliłem niby szczeniak. Potem muchomory zrobiłem z pani Holmes.
Jej mąż bezwzględnie mocne miał wrażenia.
Ostatni nabój mam. Ruletkę zagrać czas. Pertaktę już będę, ekstać zakręcony.
Sprawdzę, czy mister Holmes cud szczęścia będzie miał. Plusnęła krew.
Dołączył do swej żony. W tym mieście mieszkam już prawie trzydzieści lat.
Nie jestem chyba obcy dla nikogo, lecz sześć nowiutkich kul w komorach przyda się, gdyby ktoś zechciał spojrzeć na mnie wrogo.
Mierzyłem w niego znów, żeby nie męczył się. Zawsze wrażliwy byłem na cierpienie, lecz przeszkodziła mi w tym
Kathleen Carpenter.
Strzeliłem do niej przez niecierpliwienie.
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar. Stare malowidła.
Na szczęście whisky łyk zamienił nerwy w stal.
Poczułem, że mi wyrastają skrzydła. Korona z czarnych piór kryła złocistą twarz. To dla mnie Chick
Corea grał La Fiesta. Cudowną ferią barw Romalea lśnił.
Podszedłem cicho do Vincenta Westa.
Siedział, nie mówiąc nic.
Ostatni myślał, że władza zdała w ójść egzekutora.
Lecz zaczął kurczyć się i był już dzieckiem, gdy szepnąłem mu do ucha: „Vincent, pora. Wiesz, Vincent, ja cię znam. Mieszkałem wiele lat, tuż obok ciebie.
Jesteś zaskoczony? I twego syna tam grałem z nim w piłkę raz.
Popatrzył na mnie, jakbym był szalony. Nic nie wiedziałem, że kto wygrał. Jak to kto?
Strasznie mnie wkurza facet, co się skrywa, gdy z bliska pada strzał to pocisk dziwna rzecz mózg rozwalając głowy pół urywa. Ach!
Ostatni światła błysk łypie niczym flesz. Ale dostrzegłem w lustrze swe odbicie.
Tu stoi człowiek, co nigdy nie widział, by ktokolwiek wyglądał tak znakomicie.
Dwa krucze skrzydła i wspaniały złoty szpon. Sylwetce nie mam nic do zarzucenia.
Zapamiętajcie tę fotogeniczną twarz. Film sztuką jest dobrego oświetlenia.
Finalny kadr i jest. Trzeba ukłonić się. A może byśmy jeszcze coś wypili?
Za dobry seans, widź. Nie pożałuję blaf. Nikt nie zaklaskał. Wszyscy już nie żyli.
Ta cisza trwała wiek. Przerwał ją syren jęk. To nadjechały policyjne wozy.
Ręce na kark i wyjść. Nie masz najmniejszych szans.
Dlaczego na cmentarzach rosną brzozy?
Ostatni nabój mam. Ręka zadrżała mi.
Czyżbym miał w sobie jeszcze strachu ślady? Rewolwer trzeba wznieść jak pierwszą szklankę lał.
Krawat, nadgarstek, szyja. Nie dam rady.
Na zewnątrz wyrzuć broń. Ręce na kark i wyjść.
O własnej śmierci nigdy nie myślałem. Ostatni nabój. Tak, starczy nacisnąć spust. Strzeliłem.
Żyję, czyli zbudowałem.
Świeciło tysiąc słońc, gdy opuszczałem sam Romalea szczetnie otoczony. Widziałem pełno glin z karabinami. Stop!
Nie strzelać! Ja nie jestem uzbrojony.
Gdy policyjny wóz zabierał w próżnię mnie, widziałem tęczę. Radio grało Marsa.
Wjechał karetek sznur od Romalea bar. Zacząłem liczyć każdy strzał na palcach.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Terjemahan bahasa Indonesia
bar O'Malley,
Bar O'Malley, bar O'Malley,
Bar O'Malley.
bar O'Malley,
bar O'Malley,
Bar O'Malley, bar O'Malley.
Saya cukup tinggi. Saya tidak membungkuk. Oke, sebenarnya sosok yang patut ditiru.
Saya juga mengira saya memiliki wajah yang fotogenik.
Ini hanya masalah pencahayaan.
O'Malley mengelola bar yang bagus di seberangnya. Itu sangat membuatku kering. Tuangkan untukku satu.
O'Malley sudah beberapa tahun tidak minum. Kamu bukan yang pertama.
Aku tahu sakitnya, kawan. Bar itu hampir kosong. Blues mengalir dari radio.
Musiknya terdengar cukup bagus.
O'Malley menuangkan gin favoritku, tapi aku mengangkat gelasnya dan merasa jijik.
Perutku mual dan mataku kabur. Dari mana tiba-tiba datangnya begitu banyak orang?
Aku harus mengatasi rasa jijikku dan menghentikan tanganku gemetar. Ikat, pergelangan tangan, leher.
Anda tahu jalannya. Mana yang lebih dulu, suntikan atau kehausan alkohol?
O'Malley-lah yang meninggal dengan sangat mudah.
Terlalu mudah, tetapi berkat botol-botol yang bergerak di bagian bawah, cahaya luar biasa menyinari saya.
bar O'Malley,
Bar O'Malley, bar O'Malley, bar O'Malley.
Saya pernah melihat di TV sejenis ikan jahat yang membersihkan pantatnya dengan bibirnya yang bengkak.
Missy somale juga tampak seperti ingin bernapas melalui insangnya.
Secara kebetulan, ada bak cuci piring yang penuh dengan piring dan tong air kotor di sebelahnya.
Dia harus membenamkan wajahnya yang berminyak ke dalam cairan kental.
Dia berhenti meniup gelembung, jadi dia mati.
Biasanya bar keluarga menghasilkan sedikit uang.
Namun, ternyata bisnisnya berjalan baik. O'Malley memiliki seorang putri.
Siapapun bisa memukulnya, tapi dia menyajikan bir paling enak.
Meskipun jelek, dia membuatku terpesona karena dia pekerja keras dan jujur.
Kotoran di air kotor, di dalam tanah.
Dia meringkuk seperti nabi Jonas di dalam perut ikan paus.
Aku meraih tenggorokannya. Itu pecah seperti kaca yang rapuh. Mereka memainkan simfoni yang khusyuk di radio.
Gafrey bangkit dari meja, jadi saya menembaknya dan melihat cahaya yang luar biasa.
bar O'Malley,
bar O'Malley,
bar O'Malley,
Bar O'Malley.
Nyanyikan bahwa saya tidak memiliki kemauan. Tapi dengan minum, aku membebaskan jiwaku dari belenggu.
Dan kemudian Nyonya Holmes menghangatkan dirinya sehingga layak untuk mendengarkannya sejenak. Aku bernyanyi dengan sekuat tenaga. Saya seperti sekawanan hyena.
Aku menggeram dan merengek seperti anak anjing. Lalu aku membuat jamur payung bersama Mrs. Holmes.
Suaminya mempunyai kesan yang sangat kuat.
Saya memiliki peluru terakhir. Saatnya bermain rolet. Saya akan berada di sana sebentar, saya akan menjadi gila.
Saya akan melihat apakah Mr. Holmes akan mendapatkan keajaiban keberuntungan. Darah berceceran.
Dia bergabung dengan istrinya. Saya telah tinggal di kota ini selama hampir tiga puluh tahun.
Saya tidak berpikir saya orang asing bagi siapa pun, tetapi enam peluru baru di dalam ruangan akan berguna jika ada yang memutuskan untuk melihat saya dengan sikap bermusuhan.
Aku membidiknya lagi agar dia tidak lelah. Saya selalu peka terhadap penderitaan, tetapi dia mencegah saya melakukannya
Kathleen Tukang Kayu.
Saya menembaknya karena tidak sabar.
Bar O'Malley, bar O'Malley, bar O'Malley, bar O'Malley. Lukisan lama.
Untungnya, seteguk wiski mengubah saraf saya menjadi baja.
Saya merasa seperti sedang menumbuhkan sayap. Mahkota bulu hitam menutupi wajah emas. Itu Cewek untukku
Corea memainkan La Fiesta. Romalea bersinar dengan perpaduan warna yang indah.
Saya mendekati Vincent West dengan tenang.
Dia duduk di sana tanpa berkata apa-apa.
Yang terakhir mengira pihak berwenang sudah menyerah terhadap algojo.
Namun dia mulai mengecil dan sudah menjadi anak-anak ketika aku berbisik di telinganya, "Vincent, sudah waktunya. Kau tahu, Vincent, aku mengenalmu. Aku tinggal bertahun-tahun, tepat di sebelahmu.
Apakah kamu terkejut? Dan putra Anda, saya pernah bermain sepak bola dengannya.
Dia menatapku seperti aku gila. Saya tidak tahu siapa yang menang. Seperti siapa?
Aku kesal banget sama cowok yang sembunyi, kalau ada tembakan dari jarak dekat, itu peluru, anehnya otak meledakkan separuh kepala saat meledakkan kepala. Ah!
Kilatan cahaya terakhir berkedip seperti kilatan. Tapi aku melihat bayanganku di cermin.
Di sinilah berdiri seorang pria yang belum pernah melihat orang yang begitu cantik.
Dua sayap gagak dan cakar emas yang megah. Saya tidak perlu mengeluh tentang siluetnya.
Ingat wajah fotogenik ini. Seni film adalah pencahayaan yang bagus.
Bingkai terakhir ada di sana. Anda harus membungkuk. Mungkin kita bisa minum yang lain?
Pertunjukan yang bagus sekali, lihat. Saya tidak akan menyesali blaf. Tidak ada yang bertepuk tangan. Mereka semua sudah mati.
Keheningan ini berlangsung selama berabad-abad. Dia disela oleh suara sirene. Kemudian mobil polisi tiba.
Letakkan tangan Anda di leher dan keluar. Anda tidak memiliki peluang sedikit pun.
Mengapa pohon birch tumbuh di kuburan?
Saya memiliki peluru terakhir. Tanganku gemetar.
Apakah saya masih memiliki jejak rasa takut dalam diri saya? Anda harus mengangkat pistol segera setelah gelas pertama dituangkan.
Ikat, pergelangan tangan, leher. Saya tidak bisa melakukannya.
Di luar, buang senjatamu. Letakkan tangan Anda di leher dan keluar.
Saya tidak pernah memikirkan kematian saya sendiri. Peluru terakhir. Ya, cukup tekan pelatuknya. saya menembak.
Saya hidup, yaitu saya membangun.
Seribu matahari bersinar saat aku meninggalkan Romalea sendirian, dikelilingi sepenuhnya. Saya melihat banyak polisi bersenjata. Berhenti!
Jangan tembak! Saya tidak bersenjata.
Saat mobil polisi membawa saya ke dalam kehampaan, saya melihat pelangi. Radio sedang memutar Mars.
Sederet ambulans tiba dari bar Romalea. Saya mulai menghitung setiap tembakan dengan jari saya.
Sekali.
Dua.
Tiga.