Lagu lain dari Magda Umer
Deskripsi
Komposer: Włodzimierz Nahorny
Penulis Lirik: Jan Wołek
Lirik dan terjemahan
Asli
Mrok, jak kosmaty pies
Patrz, wrzesień już
Czas rozpalić piec
Posmutniało w ogrodzie i
Nagle postarzało się
Miałeś przecież być?
Autobus twój szedł
Tak, jest już późno
Wróć w lampy ciepły krąg
Do szafy płaszcz
Jabłkami pachnie dom
Przemoczony poeto, siądź
Skończ ten swój niezwykły wiersz
Pusta kartka i tylko znów ogarek świecy
Dla ciebie dziś kupiłam ten zielony pled
Ostatnie jabłka z drzew postrącał wiatr
A miałeś zerwać
Tak mało ciebie mam
Kilka mądrych zdań - to wszystko
Mrok, jak kosmaty pies
Patrz, wrzesień już
I w domu huczy piec
Posmutniało w ogrodzie, cóż
Postarzało nagle się
Miałeś przecież być?
Autobus mój szedł
Tak, jest już późno
Tam lampy ciepły krąg
Znów twoja twarz
Jabłkami pachnie dom
Powiesz pewnie
"Poeto siądź, skończ ten swój niezwykły wiersz"
Pusta kartka i tylko znów ogarek świecy
Dla ciebie dziś kupiłem tych chryzantem pęk
A tutaj jabłka z drzew postrącał wiatr
A miałeś zerwać
Tak mało ze mnie masz
Zatroskana twarz
Przepraszam cię
Hm, ty mnie przepraszasz?
Tak, przepraszam
Hmm, poeto
Już tyle lat się znamy, ciągle coś nie tak
Ale wiesz, warto było czekać na te słowa
Nie wiele osób umie powiedzieć tak ładnie, "Przepraszam"
Mhmm
Terjemahan bahasa Indonesia
Kegelapan, seperti anjing berbulu lebat
Lihat, ini sudah bulan September
Saatnya menyalakan kompor
Menjadi sedih di taman dan
Tiba-tiba menjadi tua
Anda seharusnya berada di sana?
Busmu datang
Ya, ini sudah terlambat
Kembali ke lingkaran lampu yang hangat
Mantel untuk lemari pakaian
Rumahnya berbau apel
Penyair basah kuyup, duduklah
Selesaikan puisi luar biasa Anda
Halaman kosong dan hanya sebatang lilin lagi
Aku membelikan permadani hijau ini untukmu hari ini
Angin menjatuhkan apel terakhir dari pohonnya
Dan kamu seharusnya putus
Aku hanya punya sedikit darimu
Beberapa kata bijak - itu saja
Kegelapan, seperti anjing berbulu lebat
Lihat, ini sudah bulan September
Dan tungku menderu-deru di dalam rumah
Sungguh menyedihkan di taman
Tiba-tiba menjadi tua
Anda seharusnya berada di sana?
Bus saya sedang bergerak
Ya, ini sudah terlambat
Ada lampu hangat di sana
Wajahmu lagi
Rumahnya berbau apel
Anda mungkin akan mengatakan itu
"Penyair, duduklah dan selesaikan puisimu yang luar biasa"
Halaman kosong dan hanya sebatang lilin lagi
Hari ini saya membelikan seikat bunga krisan ini untuk Anda
Dan kemudian apel-apel itu terlempar dari pohonnya oleh angin
Dan kamu seharusnya putus
Kamu hanya mempunyai sedikit dariku
Wajah prihatin
aku minta maaf
Um, apakah kamu meminta maaf padaku?
Ya maaf
Hmm, penyair
Kami sudah saling kenal selama bertahun-tahun dan masih ada yang salah
Tapi tahukah Anda, kata-kata ini pantas ditunggu
Tidak banyak orang yang bisa berkata dengan baik, "Maafkan aku"
Mhmm