Lagu lain dari Khiem
Deskripsi
Produser: Khiem
Lirik dan terjemahan
Asli
Lại một ngày nữa, đến sát bên anh chẳng hay.
Đô thị không em, thiếu vắng đi đôi bàn tay.
Ngọn đèn cô đơn, dường như muốn cháy tan.
Tại sao người lại cách xa?
Huh. . .
Đằng đêm giá buốt, có mấy khi anh nhận ra.
Gã khờ hôm qua, buông lơi lạnh lùng với hoa.
Kìa tiếng nấc ai bên hồ, thì ra phố không bên đây nên khóc than.
Sài Gòn chẳng có lỗi, kỷ niệm đâu mất rơi.
Gọi lại hay vùng ký ức có tên em nơi ngoại ô.
Sài Gòn thật đau đớn, chứng kiến hết bao tan vỡ.
Ngày mình đã lỡ chuyến xe sai khờ.
Đưa đón mùa yêu cuối cùng, sót lại thành phố hoang sơ.
Chỉ có một người bơ vơ.
Và vài dòng nước mắt, vẫn cứ thế tuôn trào khi em nói rời đi.
Lòng còn nhiều nức thắt, khi đôi chân vội bước em không nói lời chi. Thế thì giờ chúng ta là gì?
Hay em chẳng còn nhớ tên anh.
Người từng yêu em nhiều như thế, nhưng sau cùng lại hóa thành kẻ mong manh.
Anh cũng nhiều lần khóc khi bước về đêm, như chẳng có cách nào quên.
Anh cũng mang nhiều hình bóng ấy, khi mà nhiều khoảnh khắc anh nhớ về em. Anh tự nhủ bản thân sẽ không buồn, khi em đi cùng một ai khác.
Nhưng nước mắt vẫn lăn theo từng dòng, nỗi cô đơn ngày dần tan nát.
Anh đã cố nhưng chẳng thể níu được nhau, em hãy hạnh phúc về sau.
Anh sẽ vẫn yêu em như ngày đầu, dù sẽ từng có những niềm đau.
Đứng giữa lòng Sài Gòn và khóc, vì chuyện tình mình chẳng thể vẽ nên. Anh vẽ về những mảnh ký ức, còn họ vẽ về vùng trời bình minh.
Sài Gòn chẳng có lỗi, kỷ niệm đâu mất rơi.
Gọi lại hay vùng ký ức có tên em nơi ngoại ô.
Sài Gòn thật đau đớn, chứng kiến hết bao tan vỡ.
Ngày mình đã lỡ chuyến xe sai khờ.
Đưa đón mùa yêu cuối cùng, sót lại thành phố hoang sơ.
Chỉ có một người bơ vơ.
Terjemahan bahasa Indonesia
Di lain hari, mendekatimu tanpa menyadarinya.
Kota tanpamu kehilangan tanganku.
Lampu yang sepi itu sepertinya ingin padam.
Kenapa kamu begitu jauh?
Hah. . .
Di malam yang dingin, dia jarang menyadarinya.
Orang bodoh kemarin bersikap dingin dan ceroboh dengan bunga.
Lihatlah suara isak tangis seseorang di tepi danau, lalu dia pergi ke jalan dan tidak ada di sini, maka dia menangis.
Saigon tidak bersalah, kenangan tidak hilang.
Telepon kembali atau kenang-kenangan dengan nama Anda di pinggiran kota.
Saigon sangat menderita, menyaksikan begitu banyak kehancuran.
Hari dimana aku ketinggalan bus yang salah.
Sambut musim cinta terakhir, tinggalkan kota yang masih asli.
Hanya ada satu orang yang tidak berdaya.
Dan sedikit air mata masih mengalir saat aku berkata aku akan pergi.
Hatiku masih terisak-isak, saat kakiku dengan cepat melangkah pergi aku tak berkata apa-apa. Jadi siapakah kita sekarang?
Atau kamu tidak ingat namaku lagi.
Orang yang sangat mencintaiku, namun pada akhirnya berubah menjadi orang yang rapuh.
Ia pun menangis berkali-kali saat berjalan di malam hari, seolah tak ada cara untuk melupakannya.
Aku juga banyak membawa gambar-gambar itu, ketika banyak momen yang kuingat tentangmu. Aku berkata pada diriku sendiri aku tidak akan sedih jika kamu pergi dengan orang lain.
Namun air mata tetap mengalir di setiap alirannya, kesepian perlahan hilang.
Aku mencoba tetapi aku tidak bisa saling berpegangan, tolong berbahagialah di masa depan.
Aku akan tetap mencintaimu seperti hari pertama, meski ada rasa sakit.
Berdiri di jantung kota Saigon dan menangis, karena saya tidak bisa menggambar kisah cinta. Ia melukis tentang kenangan, sedangkan mereka melukis tentang langit fajar.
Saigon tidak bersalah, kenangan tidak hilang.
Telepon kembali atau kenang-kenangan dengan nama Anda di pinggiran kota.
Saigon sangat menderita, menyaksikan begitu banyak kehancuran.
Hari dimana aku ketinggalan bus yang salah.
Sambut musim cinta terakhir, tinggalkan kota yang masih asli.
Hanya ada satu orang yang tidak berdaya.