Lirik dan terjemahan
Asli
Bu halüküm sanki lise yıllarımdan. Ne sabah yorgunuyum ne gece tembeli yar.
Henüz durmadım hiç, daha yılmadığımdan. Bu ağır yenilgiler lise yıllarımdan.
Ne manidar bir gün bugün, haberin yok ki dünden.
Elimde eski bir takvim yaprağı, senesi sen. . . Sarı bir gül kalıyor hevesimden. Bir parça hatıra bırak git nefesinden.
Sen akşam serinliğini anlamazsın. Kanımca gözlerin birçok erkeğe değmiştir.
Benim gözlerim kiralık değil canım, boynumu bir tek sana eğmiştim.
Seni tek tek çıkarıp bu an anılarımdan, dışımdan atmam gerek kurtulup acılarımdan.
O kadar bekledim, bulunsun istedim hep. Sorma, bir haber gelmedi kaybolan yıllarımdan.
Yakmışım geçmişimi, ensemde celladımın ipi. Yine katilin hiç merhameti yok.
Susmuşum hep senelerdir, gönlüme ne ki derdin sormadım. Aklından neler geçiyor?
Hevesim kursağımda kış kahvesi buhranında.
Kırk yıllık bir hatrı varsa neden sesi yok? Oturmuşum iskemlede bekliyorum öylesine iskelede, önümden yıllar geçiyor.
Yakmışım geçmişimi, ensemde celladımın ipi. Yine katilin hiç merhameti yok.
Susmuşum hep senelerdir, gönlüme ne ki derdin sormadım. Aklından neler geçiyor?
Hevesim kursağımda kış kahvesi buhranında.
Kırk yıllık bir hatrı varsa neden sesi yok? Oturmuşum iskemlede bekliyorum öylesine iskelede, önümden yıllar geçiyor.
Elbette birisi yalan dudaklarını sevmiştir.
Ağlamışsan hayata karşı borcun ödenmiştir. Unuttum belki, belki aklımdan geçmiştir.
Son teneffüs, beni tüm sınıfa ezmiştin. O kötü hatıralar okul bahçesinde.
Unutmak zor, unutmam, unutursam ah etsinler! Kulağım duyar lakin ağzım lal hepsinden.
Yüklü yağmurların birçoğuna sebepsin sen. Yaşımız ne? On sekiz, on dokuz mu? Kaç senesiydi o gün?
Bugünkü kıyametin karnesiydi ve ben eksilirken çoğalırımda, sen pürüzsüz sevgilerin aknesiydin.
Kamburumu taşımaktan memnun ve gururluydum. Yüzüne bakmak öyle sanattı ki bilemezsin.
Ve şimdi dalga denize düşman olmuş, giremezsin. Kendime kızdım ama bilemezdim.
Yakmışım geçmişimi, ensemde celladımın ipi. Yine katilin hiç merhameti yok.
Susmuşum hep senelerdir, gönlüme ne ki derdin sormadım. Aklından neler geçiyor?
Hevesim kursağımda kış kahvesi buhranında.
Kırk yıllık bir hatrı varsa neden sesi yok? Oturmuşum iskemlede bekliyorum öylesine iskelede, önümden yıllar geçiyor.
Yakmışım geçmişimi, ensemde celladımın ipi. Yine katilin hiç merhameti yok.
Susmuşum hep senelerdir, gönlüme ne ki derdin sormadım. Aklından neler geçiyor?
Hevesim kursağımda kış kahvesi buhranında.
Kırk yıllık bir hatrı varsa neden sesi yok?
Oturmuşum iskemlede bekliyorum öylesine iskelede, önümden yıllar geçiyor.
Terjemahan bahasa Indonesia
Sepertinya saya dari masa sekolah menengah saya. Saya tidak lelah di pagi hari atau malas di malam hari.
Saya belum berhenti, karena saya belum menyerah. Kekalahan berat ini berasal dari masa sekolah menengah saya.
Sungguh hari yang penuh arti hari ini, kamu tidak tahu tentang hari kemarin.
Saya memiliki daun kalender tua di tangan saya, tahunnya adalah Anda. . . Sekuntum mawar kuning tersisa dari semangatku. Tinggalkan sepotong kenangan dari nafasmu.
Anda tidak memahami kesejukan malam itu. Menurutku, matamu telah menyentuh banyak pria.
Mataku tidak disewakan sayangku, aku menundukkan leherku hanya padamu.
Aku perlu mengeluarkanmu dari ingatanku, satu per satu, dan menghilangkan rasa sakitku.
Aku menunggu begitu lama, aku selalu ingin itu ditemukan. Jangan tanya, tidak ada kabar dari tahun-tahunku yang hilang.
Aku telah membakar masa laluku, tali algojoku melingkari leherku. Sekali lagi, si pembunuh tidak punya belas kasihan.
Bertahun-tahun aku selalu terdiam, ada apa dengan hatiku hingga tak bertanya ada apa denganmu. Apa yang ada dalam pikiranmu?
Antusiasme saya adalah krisis kopi musim dingin.
Kalau dia punya ingatan empat puluh tahun, kenapa dia tidak punya suara? Aku duduk di kursi menunggu di dermaga, tahun-tahun berlalu.
Aku telah membakar masa laluku, tali algojoku melingkari leherku. Sekali lagi, si pembunuh tidak punya belas kasihan.
Bertahun-tahun aku selalu terdiam, ada apa dengan hatiku hingga tak bertanya ada apa denganmu. Apa yang ada dalam pikiranmu?
Antusiasme saya adalah krisis kopi musim dingin.
Kalau dia punya ingatan empat puluh tahun, kenapa dia tidak punya suara? Aku duduk di kursi menunggu di dermaga, tahun-tahun berlalu.
Pasti ada yang menyukai bibir bohong.
Jika Anda menangis, hutang hidup Anda telah terbayar. Mungkin aku lupa, mungkin terlintas dalam pikiranku.
Istirahat terakhir, kamu menghancurkanku sepanjang kelas. Kenangan buruk itu ada di halaman sekolah.
Sulit untuk melupakannya, saya tidak akan lupa, jika saya lupa, mereka akan menyesal! Telingaku bisa mendengar, tapi mulutku lebih bodoh dari semuanya.
Anda adalah penyebab banyak hujan lebat. Berapa usia kita? Delapan belas, sembilan belas? Berapa tahunkah hari itu?
Hari ini adalah rapor kiamat dan disaat aku semakin berkurang dan bertambah, kamulah jerawat cinta yang mulus.
Aku senang dan bangga membawa punukku. Melihat wajahmu adalah suatu seni, kamu tidak akan menyadarinya.
Dan sekarang ombak telah menjadi musuh laut, Anda tidak bisa masuk. Aku marah pada diriku sendiri, tapi aku tidak tahu.
Aku telah membakar masa laluku, tali algojoku melingkari leherku. Sekali lagi, si pembunuh tidak punya belas kasihan.
Bertahun-tahun aku selalu terdiam, ada apa dengan hatiku hingga tak bertanya ada apa denganmu. Apa yang ada dalam pikiranmu?
Antusiasme saya adalah krisis kopi musim dingin.
Kalau dia punya ingatan empat puluh tahun, kenapa dia tidak punya suara? Aku duduk di kursi menunggu di dermaga, tahun-tahun berlalu.
Aku telah membakar masa laluku, tali algojoku melingkari leherku. Sekali lagi, si pembunuh tidak punya belas kasihan.
Bertahun-tahun aku selalu terdiam, ada apa dengan hatiku hingga tak bertanya ada apa denganmu. Apa yang ada dalam pikiranmu?
Antusiasme saya adalah krisis kopi musim dingin.
Kalau dia punya ingatan empat puluh tahun, kenapa dia tidak punya suara?
Aku duduk di kursi menunggu di dermaga, tahun-tahun berlalu.