Lagu lain dari Skumaj
Lagu lain dari Gmeniu
Deskripsi
Dirilis pada: 04-02-2026
Lirik dan terjemahan
Asli
Ciągle czekam na deszcz.
Wlewa noc się i dzień. Żyję tak jak chciałem, ale dalej muszę biec.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spaliśmy godzin osiem. Żegnamy się z krajem, gra mi
Chopin. Zatkane uszy, gdy gadam z Bogiem.
Oby dalej stał po naszej stronie.
Proszę mi powiedz, jak byłoby, gdybym odwrócił wzrok. Tam było. Cebina na głowie może pomoże na paranoję.
To gówno przykro nawet pisać.
Myśl mnie trzyma, że zarobię. Kto rozdawał karty?
Zaraz będę tam z armią głodnych, niewyspanych. Powtórzymy losowanko. Bruk i ciary stare, a ratuje brudny banknot.
Nie otwierać japy. Teraz rodzice się martwią.
Mam dwadzieścia siedem ziom, dwa pięć krok jest za mną. Więcej lat na glebie, chodź, cię poprowadzę za dłoń.
Wiem, że życie nieprzyjemne zawsze samo siebie zatrą. Dziury zapychamy pechem.
Nie pomaga, znaczy mało.
Ciągle czekam na deszcz.
Wlewa noc się i dzień. Żyję tak, jak chciałem, ale dalej muszę biec.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spaliśmy godzin osiem. Żegnamy się z krajem, gra mi
Chopin. Zatkane uszy, gdy gadam z Bogiem. Oby dalej stał po naszej stronie.
Księżyc wpada w pełnię, ja nie wiem, jak spać.
Spod łóżka wypełznie, ja chowam tam strach.
Ziomal chciał rady, a dostał raty od matki. Nowi fagasi, a dzieciak dawno wyparty.
Upycham kasy, stak ma być wielki jak Godzilla. Polikami łzy nie płyną tylko wtedy, gdy patrzy.
Jak mam wierzyć Boże, że stanąłbyś właśnie za mną?
Ziomal dzielił tu pokoje, myli własne myśli z babcią. Do tej pory dźwięki wojny nie jak Irak brzmią achatom.
Strach, że gotówka się skończy, chociaż wiem, że mogę kartą.
Ciągle czekam na deszcz.
Wlewa noc się i dzień. Żyję tak, jak chciałem, ale dalej muszę biec.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spaliśmy godzin osiem. Żegnamy się z krajem, gra mi
Chopin. Zatkane uszy, gdy gadam z Bogiem. Oby dalej stał po naszej stronie.
Terjemahan bahasa Indonesia
Aku masih menunggu hujan.
Siang dan malam terus mengalir. Aku menjalani kehidupan yang kuinginkan, tapi aku tetap harus berlari.
Saya tidak ingat kapan terakhir kali kami tidur selama delapan jam. Kami mengucapkan selamat tinggal pada negara, saya baik-baik saja
Chopin. Telingaku tersumbat ketika aku berbicara dengan Tuhan.
Semoga dia terus berada di pihak kita.
Tolong beri tahu saya bagaimana jadinya jika saya memalingkan muka. Itu ada di sana. Cebin di kepala Anda dapat membantu mengatasi paranoia.
Omong kosong ini menyedihkan bahkan untuk ditulis.
Pikiran membuat saya terus maju bahwa saya akan menghasilkan uang. Siapa yang membagikan kartunya?
Saya akan segera ke sana bersama pasukan orang-orang yang kelaparan dan kurang tidur. Kami akan mengulangi undiannya. Batu-batuan itu sudah tua, tetapi uang kertas yang kotor menyelamatkannya.
Jangan buka tutupnya. Sekarang orang tua khawatir.
Aku dua puluh tujuh pria, dua lima langkah di belakangku. Bertahun-tahun lagi di tanah, ayo, aku akan menuntun tanganmu.
Saya tahu bahwa kehidupan yang tidak menyenangkan akan selalu terhapus dengan sendirinya. Kita mengisi lubang-lubang itu dengan nasib buruk.
Itu tidak membantu, itu tidak berarti apa-apa.
Aku masih menunggu hujan.
Siang dan malam terus mengalir. Aku menjalani kehidupan yang kuinginkan, tapi aku tetap harus berlari.
Saya tidak ingat kapan terakhir kali kami tidur selama delapan jam. Kami mengucapkan selamat tinggal pada negara, saya baik-baik saja
Chopin. Telingaku tersumbat ketika aku berbicara dengan Tuhan. Semoga dia terus berada di pihak kita.
Bulan purnama, aku tidak tahu bagaimana cara tidur.
Ia akan merangkak keluar dari bawah tempat tidur, aku menyembunyikan ketakutanku di sana.
Teman saya ingin nasehat dan mendapat cicilan dari ibunya. Fagas baru, dan anak itu sudah lama tidak diakui lagi.
Saya isikan uang, tumpukannya harus sebesar Godzilla. Air mata tidak mengalir di pipinya hanya ketika dia menatapnya.
Bagaimana aku bisa percaya, Tuhan, bahwa Engkau akan berdiri di belakangku?
Teman saya berbagi kamar di sini, dia mengacaukan pikirannya sendiri dengan pikiran neneknya. Hingga saat ini, suara perang tidak terdengar seperti Irak.
Takut kehabisan uang tunai, padahal saya tahu bisa pakai kartu.
Aku masih menunggu hujan.
Siang dan malam terus mengalir. Aku menjalani kehidupan yang kuinginkan, tapi aku tetap harus berlari.
Saya tidak ingat kapan terakhir kali kami tidur selama delapan jam. Kami mengucapkan selamat tinggal pada negara, saya baik-baik saja
Chopin. Telingaku tersumbat ketika aku berbicara dengan Tuhan. Semoga dia terus berada di pihak kita.