Lagu lain dari Zaz
Deskripsi
Produser: Romain Descampe
Produser: Egil «Ziggy» Franzen
Komposer: Noé Preszow
Penulis Lirik: Zaz
Penulis Lirik: Noé Preszow
Lirik dan terjemahan
Asli
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
De nuit comme de jour, une absence au présent.
Un enfant pour toujours, rame à contre-courant, au fin fond d'une cour, du fin fond de mon sang.
Au cœur de mon histoire, comme un déchirement, comme une balançoire au-dessus du néant.
Comme une tragédie, comme une silhouette, de jour comme de nuit, qui s'agite et me guette.
Et moi, j'ai beau courir, m'en aller, revenir, poser mille questions, me regarder en face : qui est-ce dans la glace?
Que s'est-il passé?
Qui ai-je remplacé?
Comment me libérer?
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
Un éternel retour, un parfum d'accident.
Prends mes rêves à rebours, demande réparation.
J'entends comme un tambour, j'entends comme un prénom, un appel au secours, un deuil qui me dépasse et qui me tourne autour.
Une voix dans l'espace, un drame injustifiable pour un père, une mère, des cœurs inconsolables dont je ne sais que faire.
Et moi, j'ai beau courir, m'en aller et revenir, poser mille questions, me regarder en face : qui est-ce dans la glace? Que s'est-il passé?
Qui ai-je remplacé?
Cet enfant pour toujours, ce matin, je lui dis : Laisse-moi mon parcours, je dois vivre ma vie. Laisse-moi mes amours, laisse-moi mes amis.
Ton fantôme est trop lourd. Pardon, mais c'est ainsi.
Cet enfant pour toujours, ce matin, je lui dis : Le chemin est trop court pour être poursuivi.
Je te laisse au carrefour des souvenirs de l'oubli.
Je ne fais plus demi-tour et je te laisse ici, et je te laisse ici.
Et je te laisse ici!
Et je te laisse ici.
Un enfant pour toujours, pour toujours un enfant.
Terjemahan bahasa Indonesia
Seorang anak selamanya, selamanya seorang anak kecil.
Siang dan malam, ketidakhadiran di masa sekarang.
Seorang anak selamanya, mendayung melawan arus, di kedalaman halaman, dari kedalaman darahku.
Inti ceritaku, seperti patah hati, seperti ayunan di atas ketiadaan.
Bagaikan sebuah tragedi, bagaikan siluet, siang dan malam, yang bergerak dan mengawasiku.
Dan aku, dengan sia-sia, lari, pergi, kembali, mengajukan seribu pertanyaan, menatap wajah diriku: siapa yang ada di cermin itu?
Apa yang telah terjadi?
Siapa yang saya gantikan?
Bagaimana saya bisa membebaskan diri saya sendiri?
Seorang anak selamanya, selamanya seorang anak kecil.
Kembalinya yang abadi, aroma kecelakaan.
Ambil mimpiku mundur, minta perbaikan.
Aku mendengar seperti genderang, aku mendengar seperti nama depan, teriakan minta tolong, duka yang melampaui diriku dan berputar di sekelilingku.
Sebuah suara di luar angkasa, sebuah tragedi yang tidak dapat dibenarkan bagi seorang ayah, seorang ibu, hati yang tidak dapat dihibur sehingga saya tidak tahu harus berbuat apa.
Dan aku, dengan sia-sia, lari, pergi dan kembali, menanyakan seribu pertanyaan, menatap wajah diriku: siapa yang ada di cermin itu? Apa yang telah terjadi?
Siapa yang saya gantikan?
Anak ini selamanya, pagi ini, aku berkata kepadanya: Tinggalkan aku perjalananku, aku harus menjalani hidupku. Tinggalkan aku cintaku, tinggalkan aku teman-temanku.
Hantumu terlalu berat. Maaf, tapi begitulah adanya.
Anak ini selamanya, pagi ini aku memberitahunya: Jalan ini terlalu pendek untuk dilanjutkan.
Aku meninggalkanmu di persimpangan kenangan yang terlupakan.
Aku tidak akan berbalik lagi dan aku akan meninggalkanmu di sini, dan aku akan meninggalkanmu di sini.
Dan aku meninggalkanmu di sini!
Dan aku meninggalkanmu di sini.
Seorang anak selamanya, selamanya seorang anak kecil.