Lagu lain dari NATA
Lagu lain dari Tailor Cut
Deskripsi
Dirilis pada: 29-01-2026
Lirik dan terjemahan
Asli
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez.
Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Za rękę trzymałaś mnie mocno, by nie dopadła mnie samotność.
To miało tylko dać mi komfort, ale ja czułam non stop, że sama nie stawiczuła demonom.
Teraz gram, co chcę, a ludzie w końcu chłoną. Mamo, patrz! Tak, to ja.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
W zbroi za ciasno, jasno, za oknem miasto stało.
Na policzkach strugi soli, rany, których czas nie koi, nie koi. Nie chciałam być problemem, bo miałam ich zbyt wiele.
Ślady w umyśle i ciele, rady niby całkiem szczere, całkiem szczere, ale zabierały przestrzeń.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Nocą, kiedy światła w Twoich oknach gasną, ja nie mogę zasnąć.
Znowu z oczu leje się deszcz łez, deszcz łez. Chociaż widzę mniej, to ciągle czuję więcej.
Jak echolokacja dziś podążam za dźwiękiem, za dźwiękiem.
Jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Dla siebie, jak sensei nauczyć sosenkę całować?
Że dla mnie jest wszystko potrzebne.
Terjemahan bahasa Indonesia
Di malam hari, saat lampu di jendelamu padam, aku tidak bisa tidur.
Hujan air mata kembali mengalir dari mataku, hujan air mata.
Meskipun saya melihat lebih sedikit, saya masih merasakan lebih banyak.
Hari ini, seperti ekolokasi, saya mengikuti suara, suara.
Kamu memegang tanganku erat-erat agar aku tidak kesepian.
Itu seharusnya hanya memberi saya kenyamanan, tetapi saya terus-menerus merasa bahwa dia sendiri tidak menghadapi iblis.
Sekarang saya memainkan apa yang saya inginkan dan orang-orang akhirnya mendengarkan. Bu, lihat! Ya, ini aku.
Di malam hari, saat lampu di jendelamu padam, aku tidak bisa tidur.
Hujan air mata kembali mengalir dari mataku, hujan air mata. Meskipun saya melihat lebih sedikit, saya masih merasakan lebih banyak.
Hari ini, seperti ekolokasi, saya mengikuti suara, suara.
Armornya terlalu ketat, terang, kota berdiri di luar jendela.
Aliran garam di pipi, luka yang tak kunjung reda, tak kunjung reda. Saya tidak ingin menjadi masalah karena saya punya terlalu banyak.
Jejak dalam pikiran dan raga, nasehat yang terkesan cukup tulus, cukup tulus, namun memakan ruang.
Di malam hari, saat lampu di jendelamu padam, aku tidak bisa tidur.
Hujan air mata kembali mengalir dari mataku, hujan air mata. Meskipun saya melihat lebih sedikit, saya masih merasakan lebih banyak.
Hari ini, seperti ekolokasi, saya mengikuti suara, suara.
Di malam hari, saat lampu di jendelamu padam, aku tidak bisa tidur.
Hujan air mata kembali mengalir dari mataku, hujan air mata. Meskipun saya melihat lebih sedikit, saya masih merasakan lebih banyak.
Hari ini, seperti ekolokasi, saya mengikuti suara, suara.
Bagaimana cara mengajari pohon pinus mencium sensei?
Bahwa segala sesuatunya penting bagi saya.
Bagi Anda sendiri, bagaimana cara mengajari pohon pinus mencium sensei?
Bahwa segala sesuatunya penting bagi saya.