Lagu lain dari Fisz Emade Tworzywo
Lagu lain dari Mateusz Krautwurst
Lirik dan terjemahan
Asli
Język to ruch, choć na tak wiele zjawisk nie mamy słów języka.
To dlatego jest poezja, dlatego jest muzyka. Wysokość dźwięku, tempo i dynamika.
Zapisane kartki wyrazistym charakterem pisma, bo jesteśmy niecierpliwi.
Dzień jak co dzień, a ja słucham muzyki. Ty rozwiązujesz krzyżówki, bo słowa są jak nuty.
Pisemne ślady, a my jak znikające punkty i nasze rytuały.
Podekscytowani czytamy książki, wypijając hektolitry kawy. Zakreślamy ulubione frazy.
Książki, co z człowieka robią człowieka. Otwierają światy, zaświaty dla żywych i zmarłych.
Mamy uszy otwarte na każdy dźwięk. Póki są dźwięki, śmierć nie istnieje. Muzyka na weselach i pogrzebach.
A teraz plączemy się bez map, bez instrukcji.
Jesteśmy bezszelestni jak duchy. Wywlekamy uczucia jak lekarz nerwy spod skóry. Duchy.
Mamo, witaj w domu.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Wrażliwi na światło, światłoczuły. Wykonujemy chaotyczne ruchy jak molekuły.
Parujemy jak duchy. Wibrujemy jak dźwięki drumli. Kopiemy w powietrze.
Chciałbym o tyle rzeczy zapytać.
Pytać subtelnie, ale ciągle czuję się niezręcznie, bo nie wiem, jak radzić sobie ze stratą. Grzać serce.
Życzę Ci zdrowia przyjacielu, być zdrowym, bo życie jednak kiedyś się kończy, urywa.
A kiedy życie odkleja się od życia, zostają szafy pełne ubrań, przedmioty, płyty i książki. A życie toczy się dalej.
Słychać głosy z ulicy, gwar, a my próbujemy wziąć się w garść i parujemy jak warszawski rozgrzany beton, żeby zdążyć, zanim w mgnieniu oka nam uciekną nasze dni, nasze chwile. Tylko w dzieciństwie jesteśmy jakby nieśmiertelni.
A teraz życie się kurczy. Idzie drogą na skróty, choć robimy zręczny unik.
Duchy zagubione w miejskiej dżungli.
Mamo, witaj w domu.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Plątanina myśli. Wokół nas światła Warszawy migają jak wspomnienia.
Duchy zgasną, ale na razie świecą. To musi nam wystarczyć. Kolega ze starych lat dzwoni.
Halo, halo! Czy coś się zmieniło? Nic się nie zmieniło odpowiadam.
Ale tak naprawdę zmieniło się wszystko, bo cisza jest bezmierna.
Mamo, witaj w domu.
Jak zwykle trochę tu nieposprzątane, porozrzucane ubranie pachnie mokrym psem. Uchylam szeroko okno. Wzbiera wiatr.
Witaj w domu, w naszym ogrodzie. Nie usłyszę cię już w moim telefonie. Szum w słuchawce.
Mówię coraz cichszym głosem. Ukrywamy łzy, zadzierając głowę. Duchy.
A tęsknota jest bezmierna jak przenikające ostrze. Nie będę tracił ani chwili.
Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy. Duchy.
Bo cisza jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Tęsknota jest bezmierna.
Ruch, ruch. Język to ruch.
Cisza jest bezmierna.
Terjemahan bahasa Indonesia
Bahasa adalah gerakan, meskipun kita tidak mempunyai kata-kata untuk banyak fenomena.
Makanya ada puisi, makanya ada musik. Pitch, tempo dan dinamika.
Halaman-halamannya ditulis dengan tulisan tangan yang jelas karena kami tidak sabar.
Ini seperti hari-hari lainnya dan saya mendengarkan musik. Anda memecahkan teka-teki silang karena kata-kata itu seperti catatan.
Jejak tertulis, dan kami menyukai titik hilang dan ritual kami.
Kami membaca buku dengan penuh semangat dan minum kopi dalam jumlah hektoliter. Kami melingkari frasa favorit kami.
Buku yang membuat seseorang keluar dari seseorang. Mereka membuka dunia dan akhirat bagi yang hidup dan mati.
Kami memiliki telinga yang terbuka terhadap setiap suara. Selama masih ada suara, tidak ada kematian. Musik di pesta pernikahan dan pemakaman.
Dan sekarang kita tersesat tanpa peta, tanpa petunjuk.
Kami diam seperti hantu. Kita mengeluarkan perasaan kita seperti dokter mencabut saraf kita dari bawah kulit. Hantu.
Bu, selamat datang di rumah.
Karena keheningan itu tidak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Rasa rindunya tak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Keheningan tidak dapat diukur.
Sensitif terhadap cahaya, fotosensitif. Kami membuat gerakan kacau seperti molekul.
Kami kawin seperti hantu. Kami bergetar seperti suara ikan jewfish. Kami menendang ke udara.
Saya ingin bertanya tentang banyak hal.
Untuk bertanya secara halus, namun aku masih merasa canggung karena tidak tahu bagaimana cara menyikapi kehilangan tersebut. Hangatkan hatimu.
Saya berharap Anda sehat, sobat, sehatlah, karena hidup pada akhirnya akan berakhir.
Dan ketika kehidupan melepaskan diri dari kehidupan, yang tersisa hanyalah lemari pakaian, benda, catatan, dan buku. Dan hidup terus berjalan.
Kita mendengar suara-suara dari jalanan, hiruk pikuk, dan kita mencoba menyatukan diri dan menguap seperti beton panas di Warsawa agar hari-hari kita, momen-momen kita, berlalu begitu saja dalam sekejap mata. Hanya di masa kanak-kanak kita abadi.
Dan sekarang kehidupan menyusut. Dia mengambil jalan pintas, meskipun kami dengan terampil menghindar.
Hantu tersesat di hutan kota.
Bu, selamat datang di rumah.
Karena keheningan itu tidak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Rasa rindunya tak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Keheningan tidak dapat diukur.
Sebuah jalinan pikiran. Di sekitar kita, lampu-lampu Warsawa bersinar bagaikan kenangan.
Semangat akan memudar, tapi untuk saat ini mereka bersinar. Ini pasti cukup bagi kami. Seorang teman lama menelepon.
Halo halo! Apakah ada yang berubah? Tidak ada yang berubah, jawabku.
Namun nyatanya semuanya telah berubah, karena keheningan yang tak terukur.
Bu, selamat datang di rumah.
Seperti biasa, tempatnya agak berantakan dan pakaian berserakan berbau anjing basah. Aku membuka jendela lebar-lebar. Angin bertiup kencang.
Selamat datang di rumah, di taman kami. Aku tidak akan mendengarmu lagi di ponselku. Kebisingan di lubang suara.
Saya berbicara dengan suara yang semakin pelan. Kami menyembunyikan air mata kami dengan memiringkan kepala. Hantu.
Dan kerinduan itu tak terkira bagaikan sebilah pisau yang menusuk. Saya tidak akan menyia-nyiakan waktu sedikit pun.
Hantu. Hantu. Hantu. Hantu. Hantu. Hantu. Hantu. Hantu. Hantu.
Karena keheningan itu tidak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Rasa rindunya tak terukur.
Gerakan, gerakan. Bahasa adalah gerakan.
Keheningan tidak dapat diukur.