Lagu lain dari Teoman
Deskripsi
Produser: Teoman
Insinyur Pencampur: Mehmet Cem Unal
Insinyur Perekaman: Mehmet Cem Unal
Fotografer: Muhsin Akgün
Koordinator Produksi: Orkun Tunç
Koordinator Produksi: Funda Sanlıman
Komposer: Erik Satie
Penulis Lirik: Fazlı Teoman Yakupoğlu
Arranger: Safa Handem
Lirik dan terjemahan
Asli
Katlanmak için hayata ve yaşadığımız çağa hezeyanlı şarkılar dinlerim ben demişti.
Onları dinlemiştik.
Otelin otuz ikinci katının balkonundan aşağı bakmıştık.
İntiharı romantize etmiştik.
Tanıştığımıza sevindim demişti. Tipim değilsin aslında ama kibar birisin.
O hoşuma gitti.
Minibarı bitirdik. Bir sürü sigara içtik.
Devreye girmiş yangın alarmı. Adamın biri geldi. Dedik: "Neyse cezası yarın öderiz. "
Kız: "Hadi gel. " dedi.
"Oda servisini suistimal edelim biraz da.
" "Tamam. " dedim.
Gece üçte viskiyle lazanya söyledik.
İçtik, yedik.
Beğenmedi. Dedi ki: "Parmesanı az, fesleğeni fazla bunun.
" "Böyle devam edelim ama sevişmeyelim. " dedi. "Olur. " dedim.
"Benim için fark etmez.
" "Bir sürü hayalim vardı. " dedi. "Ama bende iş yok.
Belki olurlardı, belki de olmazlardı. Ama böyle de hiç olmaz diye düşünmezdim.
Gençtim ve düşüp duruyordum aşk tuzağına. Sadakatimi satıyordum bazen. Alan yoktu.
Vurmasaydım kendimi erkeklere ya da bir gün alışverişe, bir gün grup sekse belki gerçek olurdu o zaman. O zaman zaten olmasaydı da olurdu. "
Çenem açıldı.
"Benim de. " dedim.
"Delikler olmasaydı ruhumda anlardım belki o zaman. "
İnsanlar neye ne der, ne düşünür, neyi sever bilmezdim belki ama neyin var değeri bilirdim.
Seyretmeseydim bu kadar yakından her şeyi, kendimi o zaman anlardım belki.
Kanın pompalanmasını, damarlarını, kapakçıkları hissederdim.
Şeytan doldurmasaydı içimi kullanışsız bir et parçasından hallice olurdum o zaman.
Belki.
Belki ürperirdim bir yağmurun sabahına. Dudaklarım buruşurdu. Ait olurdum bir yere.
Bir parça olurdu elimde hayattan.
Bir şeyi severdim belki.
Ama atışını bile duymuyor kalbimin kendisi.
Ve bir bakıyorum dere taşmış.
Eğer her şey farklı olsaydı yemek değil, gölge arayan bir köpek olurdum.
En azından böyle hiç olmaz diye düşünmezdim.
O zaman kırmızı reçeteler, hastane koğuşları da olmazdı belki.
Şimdi vardığım yerde sefalet var.
Anlıyorum.
Hayat başka yerde.
"Sus. " dedi. "Amma konuştun. Kararttın içimi.
Seviş benimle. " dedi.
Duş alışının seslerine uyandım.
Çıktı. "Kahve içelim mi? " dedim.
"Boş ver. " dedi. Gitti.
Bir iki kere rastladım ona orada burada.
Dedim: "Bende kalmış kolyen, küpen filan.
" "Ara sıra bak onlara. " dedi. "Belki hatırlarsın beni. "
Hatırlıyorum onu bazen.
Viski ve lazanya.
Parmesanı az, fesleğeni fazla.
Terjemahan bahasa Indonesia
Dia berkata, "Untuk bertahan dalam hidup dan zaman yang kita jalani, aku mendengarkan lagu-lagu yang mengigau."
Kami mendengarkan mereka.
Kami melihat ke bawah dari balkon lantai tiga puluh dua hotel.
Kami meromantisasi bunuh diri.
Dia bilang senang bertemu denganmu. Kamu sebenarnya bukan tipeku, tapi kamu orang yang baik.
Saya menyukainya.
Kami menyelesaikan minibarnya. Kami merokok banyak.
Alarm kebakaran diaktifkan. Seorang pria datang. Kami berkata: "Pokoknya, kami akan membayar dendanya besok."
Gadis itu berkata: "Ayo."
"Mari kita menyalahgunakan layanan kamar sedikit.
"" Oke. kataku.
Kami memesan lasagna dengan wiski pada pukul tiga pagi.
Kami minum dan makan.
Tidak menyukainya. Dia berkata: 'Yang ini memiliki lebih sedikit parmesan dan lebih banyak basil.
" "Ayo terus seperti ini, tapi jangan bercinta. katanya. "Oke." kataku.
“Itu tidak masalah bagiku.
"" Aku punya banyak mimpi. katanya. "Tapi aku tidak punya pekerjaan.
Mungkin mereka akan melakukannya, mungkin juga tidak. Tapi saya tidak pernah mengira ini akan terjadi.
Saya masih muda dan saya terus jatuh ke dalam perangkap cinta. Terkadang saya menjual kesetiaan saya. Tidak ada ruang.
Jika suatu hari aku tidak menyerang diriku sendiri dengan laki-laki, atau berbelanja, atau melakukan seks berkelompok di hari lain, mungkin hal itu akan menjadi kenyataan saat itu. Maka hal itu tidak akan terjadi. "
Rahangku terjatuh.
"Aku juga," kataku.
"Jika tidak ada lubang di jiwaku, mungkin aku akan mengerti."
Mungkin aku tidak tahu apa kata orang, apa yang mereka pikirkan, apa yang mereka sukai, tapi aku tahu betapa berharganya apa yang kumiliki.
Jika saya tidak memperhatikan semuanya dengan cermat, mungkin saya sendiri akan memahaminya saat itu.
Saya akan merasakan darah terpompa, vena, katup.
Jika iblis tidak memenuhi diriku, aku hanyalah seonggok daging tak berguna.
Mungkin.
Mungkin aku akan menggigil di pagi hari saat hujan. Bibirku akan berkerut. Saya akan berada di suatu tempat.
Saya akan memiliki sepotong kehidupan di tangan saya.
Mungkin saya ingin sesuatu.
Tapi hatiku sendiri bahkan tidak bisa mendengar detaknya.
Dan kemudian saya melihat alirannya meluap.
Jika keadaannya berbeda, saya akan menjadi anjing yang mencari tempat berteduh, bukan makanan.
Setidaknya saya tidak pernah mengira ini akan terjadi.
Maka mungkin tidak akan ada lagi resep merah atau bangsal rumah sakit.
Ada kesengsaraan di tempat saya berada sekarang.
Saya mengerti.
Hidup ada di tempat lain.
"Diam," katanya. “Kamu banyak bicara. Kamu membuatku merasa gelap.
Bercintalah padaku. katanya.
Aku terbangun karena suara dia sedang mandi.
Keluaran. "Bagaimana kalau kita minum kopi?" kataku.
"Tidak apa-apa," katanya. Hilang.
Saya bertemu dengannya beberapa kali di sana-sini.
Saya berkata: "Saya punya kalung, anting-anting, dll.
" "Lihatlah mereka dari waktu ke waktu. katanya. "Mungkin kamu akan mengingatku."
Kadang-kadang aku ingat dia.
Wiski dan lasagna.
Lebih sedikit parmesan, lebih banyak kemangi.